PL
Żubr, ze względu na niemającą precedensu redukcję swej liczebności ok. 80 lat temu, nadal niską liczebność gatunku (ok. 4200 osobników) oraz kurczące się, silnie pofragmentowane naturalne siedliska, jest jednym z najbardziej zagrożonych gatunków północnej hemisfery. Dodatkowo, z uwagi na wyjątkowo wysoki stopień zin-bredowania, gatunek ten ma niską odporność na choroby. Trzy najważniejsze cele w ochronie tego gatunku, to: zachowanie istniejącej zmienności genetycznej, ochrona i prawidłowe gospodarowanie dziko żyjącymi stadami oraz przeciwdziałanie chorobom zakaźnym. Ochrona puli genetycznej powinna opierać się na kontrolowanym kojarzeniu zwierząt w niewoli i planowych introdukcjach do stanu dzikiego. Gospodarowanie populacjami in situ powinno mieć na celu wzrost efektywnej liczebności w dużych populacjach, podczas gdy małe stada powinny być traktowane jako metapo-pulacja. Zarówno żubry na wolności, jak i w hodowlach powinny być starannie monitorowane odnośnie stanu zdrowotnego. Należy opracować i wprowadzić do praktyki rutynowe procedury w wypadku wystąpienia chorób zakaźnych. W podejmowaniu właściwych decyzji odnośnie gospodarowania populacją, pomocnym narzędziem są ostatnio rozwijane symulacje komputerowe (modele stochastyczne, deterministyczne) pozwalające na ocenę skutków podejmowanych działań dla struktury i liczebności populacji żubrów tak w hodowli, jak i na wolności. Na przykładzie populacji białowieskiej oceniono dynamikę liczebności tej populacji w modelu deterministycznym (macierzy Leslie'go) i prognozę przy założonych różnych poziomach śmiertelności.
EN
Wisent belongs to the most endangered large mammals of Northern Hemisphere because of a bottleneck it went through some 80 years ago, its still low population numbers (about 4200) and shrinking, mostly fragmented natural habitat. Because of extremely high level of inbred the species has low tolerance for diseases. Three main goals in its conservation are: maintenance of the gene pool, protection and proper management of wild herds and prevention of infectious diseases. Conservation of gene pool should be based on controlled breeding of animals in captivity and planned introduction to the wild. In situ population should be managed towards an increase of effective numbers in large populations, and as metapopulation regarding smaller herds. All wisents both in captivity and in the wild should be carefully monitored regarding their health status and routine procedures in case of an incidence of a disease should be elaborated and introduced into the practice. Recently introduced computer simulations are an effective tool helpful in planning the structure and population dynamics of managed wisent in captivity and in the wild.